سهراب رزاقی، مدیرعامل موسسه کنشگران داوطلب (که اسفند ماه سال گذشته به حکم دادگاه انقلاب پلمپ شد) یک هفته پیش تر توسط ماموران امنیتی بازداشت شد.

دم در ورودی، اولین کسی که به عنوان میزبان ایستاده، مو و ریشی سفیدرنگ دارد؛ رنگ رخسارش چنین می نماید که برادربزرگ تر سهراب رزاقی است. چشم های نگران زنی از زیر چادر مشکی رنگ که کمی آن طرف تر ایستاده نشان می دهد که او همسر سهراب رزاقی است. او در حالی که با دست چپش چادر را زیر چانه اش سفت می کند، بی تابانه منتظر است تا همه بنشینند و او آخرین خبر مربوط به همسرش را اعلام کند:" دکتر چند دقیقه پیش تماس تلفنی داشت، او طی یک دقیقه و چند ثانیه فقط توانست احوالپرسی کند. من به او گفتم که همه چیز روبراه است."

یوسفیان، رییس هیات مدیره موسسه غیردولتی کنشگران داوطلب به همراه دیگر اعضای این موسسه پیش هم نشسته اند. عیسی سحرخیز و احمدزیدآبادی، هر دو روزنامه نگار و فعال اجتماعی کنار هم و جمعی از فعالان جنبش زنان هم انتهای سالن پذیرایی نشسته اند. روز دیوارهای خانه جز یکی، دو تابلو چیز دیگری جلب توجه نمی کند.

صابر شیخ لو، از اعضای دفتر تحکیم وحدت، حجت شریفی، رییس شورای مرکزی سازمان ادوارتحکیم و چند تن دیگر از اعضای این سازمان جایی نشسته اند که روبرویشان علی اکبر موسوی خویینی، دبیرکل سازمان ادوار تحکیم وحدت به دیوار آشپزخانه تکیه داده است.

الله مراد رزاقی، برادر سهراب بعد از خوشامد گویی گزارش یک هفته پیگیریشان را به جمع ارایه می دهد: "یک شنبه هفته جاری اعلام کردند که برادرم به بند 209 زندان اوین منتقل شده است."

با پیگیری های صورت گرفته مشخص شده که وقت ملاقات زندانیان بند 209 دوشنبه هاست. الله مراد رزاقی که دوشنبه به اوین رفته بود در جای خود کمی جابجا می شود و با دو انگشت اش مستطیلی را مجسم می کند: "پوشه ای باز کردند و گفتند که برادرم ممنوع الملاقات است."

حداد که قاضی دادسرای ویژه امنیت است روزهای چهارشنبه ملاقات مردمی دارد. برادر دکتر رزاقی از این فرصت استفاده کرده و به دیدار او رفته تا از وضع برادرش آگاه شود: "به نظر حرف هایم را خیلی خوب گوش می داد. از سوابق کاری دکتر به او گفتم و تاکید کردم که شایسته این نظام نیست که با یک استاد دانشگاه و دولت مرد سابق چنین رفتاری صورت گیرد."

حداد در پاسخ به برادر رزاقی چنین گفته بود: "ما که نمی خواهیم او را اذیت کنیم. او خودش همکاری نمی کند و ما باید ابهام های این پرونده را رفع کنیم."

الله مراد رزاقی با وساطت قاضی حداد توانسته بود با قاضی پرونده برادرش دیدار کند: " او یک سید روحانی بود و از عدم تکمیل پرونده خبر داد."

برادر سهراب رزاقی که با طمانینه خاصی سخن می گفت، از خصوصیات اخلاقی برادرش به موسوی، قاضی پرونده گفته بود: "برادرم کسی نیست که کار نکرده را گردن بگیرد و هر چه شما بنویسید امضا کند. با یک شخص فرهنگی نباید چنین برخوردی شود."

یوسفیان که به عنوان رییس هیات مدیره موسسه غیردولتی کنشگران داوطلب سابقه همکاری با سهراب رزاقی را دارد، درباره دکتر چنین گفت: "زندگیش همیشه وقف سازمان های غیردولتی و جامعه مدنی است. او به خاطر آرمان هایش هیات علمی دانشگاه را رها کرد. او در موسسه کنشگران از صبح زود تا دیروقت برای جامعه مدنی فعالیت می کرد. کمتر کسی حتی اگر موظف هم باشد به این شکل کار می کند."

او درباره مسایل مالی کنشگران هم گفت: "همیشه وزارت خارجه در جریان بوده. ما همیشه شفاف بودیم و شفافیت همیشه به قضیه کمک می کند."

سوسن طهماسبی، از اعضای هیات مدیره کنشگران و فعال جنبش زنان که به جمع اضافه شده بود از این که در چنین شرایطی فعالان جامعه مدنی در کنار هم جمع اند اظهار تاسف کرد: "متاسفم که در این شرایط همدیگر را می بینیم. اما این اتفاقات اتحاد ما را برای رسیدن به جامعه مدنی قوی ترو حمایت از یکدیگر را بیشتر می کند. شاید این را نمی دانند." طهماسبی که خود اخیرا به دادگاه احضار شده بود، در باره وضع پرونده موسسه کنشگران و سهراب رزاقی هم چنین گفت: "همه فعالیت هایمان برای تقویت جامعه مدنی بوده از طریق برگزاری کارگاههای آموزشی مثل مدیریت سازمان، جذب داوطلب، رفتارهای مشارکتی و توسعه و... و همیشه صلاح کشور را در نظر می گرفتیم. از نظر مالی هیچ مشکلی نداشتیم چون همیشه توسط موسسات مستقل حسابرسی می شدیم و فعالیتهایمان همیشه در چارچوب قانون بوده."

این فعال مدنی که همیشه خنده ای به لب دارد، در حالی که دو انگشت نشانه اش را به هم چسبانده بود، گفت: "مردمی را که باید در شرایط تهدید بین المللی در کنار دولت باشند، بی دلیل در مقابل خود قرار می دهند. چرا باید افراد دلسوزی مثل دکتر رزاقی را در مقابل خود قرار دهند."

در انتهایی ترین نقطه سالن پذیرایی، مینو مرتاضی لنگرودی فعال جنبش زنان در کنار سوسن طهماسبی نشسته بود. او گفت: "با این برخورد ها دو پیام به ذهن می رسد. دستگیر شده ها یا اراذل و اوباش اند و یا برانداز. آن ها تعریفی از فعال سیاسی هم ندارند و معلوم نیست که با چه اتهام هایی افرادی مثل سهراب رزاقی را دست گیر می کنند."

"چاردیواری های کوچک یا بزرگ برای فعالانی مثل دکتر رزاقی تفاوتی ندارد. رزاقی شخصیتی صبور، با ثبات و مقاوم دارد. آرزو می کنم مدت زمان ماندن ایشان در زندان کم باشد." مرتاضی این را گفت و افزود: " برای یک حاکمیت، هیچ چیز مفید تر از نقادان دلسوز نیست. باید از نقد این گونه فعالان حسن استفاده را بکنند. نه چنین برخورد ها را."

همسر دکتر رزاقی هم در چند کلمه نتوانست نگرانی خود را پنهان کند: "نگرانی من به خاطر بچه هاست. آن ها در این مورد هیچ نمی دانند و نباید بدانند. امیدوارم همسرم به زودی آزاد شود."