چقدر سخت است، بگویی مدرن ام و نباشی ... ایمان پاک نهاد(مضراب) : |

سال که شروع می شود

من تمام می شوم

برای آغاز یک پایان دیگر

ایمان پاک نهاد(مضراب) : |

از چه بگویم. از 17 روزی که در سفر بودم و به دور از هر چیز به دنبال پیچ گمشده ی هستی، سعی می کردیم از مقابل هر تعمیرگاهی بگذریم تا به بهانه ی پرسیدن یک نشانی از یک جاده ی پر پیچ و خم، نیم نگاهی هم به قفسه ی پیچ هایش بندازیم؟

 

از چه بگویم و بنویسم. از کدام تشابه بنویسم:

گفته بود:«این دستبند را پیش ات نگه دار تا بهبودی حاصل شود.»

گفته بودم:«گره می زنم به دست ام تا خود با دستان خود آزادش کنی.»

گفت:«این گوش واره را پیش خود نگه دار تا خوب شوم.»

هیچ نگفتم.

 

پس از سفر های بسیار و عبور از فزار و فرود این دریای طوفان خیز، برآنم تا هیچ نگویم.

نگویم از مرگ، نگویم از زندگی، از مادر، از او، از من، از تو و از عشق...

ایمان پاک نهاد(مضراب) : |